Dodaj scenariusz do tego miejsca czyli...

Wasze komentarze

Dewiza: Allah Al-Watan Al-Malik (z ar. Bóg, Ojczyzna, Król)
Hymn: As-salam al-malaki al-urdioni (Niech żyje król) posłuchaj
Waluta: JOD - dinar jordański, podział: 1 dinar = 1000 filsów banknoty

Czy wiesz że:

• Petra (po grecku skała) była dawną stolicą królestwa arabskiego plemienia Nabatejczyków. Plemię to w IV w. p.n.e. osiadło na otoczonym górami płaskowyżu.
  
• Dostęp do płaskowyżu prowadził tylko wąski wąwóz zwany Sik al-Barid. Była to główna droga wiodąca do Petry, którą to wędrowały karawany przynosząc Petrze bogactwo. Była drogą handlową łączącą  potęgi dawnego starożytnego świata: Egipt i Mezopotamię.
• Petra usytuowana była w strategicznym miejscu - na przejściu przez góry Szare, oddzielające antyczną Arabię i Syrię od Palestyny i Egiptu. Nabatejczycy utrzymywali się z zaopatrywania karawan w wodę i żywność. Nakładali myta (opłata za przejazd drogą), pośredniczyli w handlu przyprawami, srebrem, kadzidłem, mirrą, czyli towarami luksusowymi.
• Została podbita przez Rzymian w 105-106 r. n.e.
• Rozwój Petry trwał do III wieku n.e., kiedy to na otwarciu nowych szlaków handlowych skorzystało inne miasto - Palmyra, na północny wschód od Damaszku. Petra zaś poczęła tracić na znaczeniu i popadła w zapomnienie, aż do całkowitego wyludnienia (szacunkowo IV w.).
  
• Skarbiec El-Kasnehe - zwany przez Beduinów "Skarbcem Faraona" - wykuta w skale piętrowa budowla powstała ok. I-II w. n.e. Jest to sztandarowy i najsłynniejszy zabytek Petry. Fasady budowli wznoszą się na wysokość 40 metrów. (na zdjęciu głównym)
  
• W czasach antycznych, w okresie od III w. p.n.e. do I w. n.e., miasto przeżywało czasy swojej świetności, będąc stolicą królestwa Nabatejczyków.
• Za czasów panowania króla Aretasa IV (9 p.n.e. - 40 r. n.e.) przypada okres rozkwitu miasta. To wtedy właśnie powstał na jego terenie teatr - jeden z największych obiektów w Petrze. Mógł on pomieścić od  6 do nawet 10 tysięcy widzów. Widownia oraz prowadzące do niej podziemne korytarze zostały wykute w skale. Świadczy on o rozwoju kulturalnym tego miasta. Przypuszczalnie liczba mieszkańców miasta wahała się wówczas w granicach 30 - 40 tyś.
• Aretas IV Philopatris był nabatejskim królem Petry. Pod jego rządami Petra osiągnęła swój największy rozkwit. Był on także teściem Heroda Antypasa (syn Heroda Wielkiego) i władcą Damaszku, gdy przebywał tam św. Paweł.
• W Petrze można zaobserwować skrzyżowanie stylów architektonicznych, takich jak egipskich, syryjskich, greckich i rzymskich. Nabatejczycy byli ludem o nie wypracowanych tradycjach budowniczych, co wymuszało na nich sięganie po wzorce z innych kultur. Można zaobserwować charakterystyczne greckie koryncki głowice kolumn.
  
• W Petrze w ścianach skał wykute były akwedukty z ceramicznymi wodociągami, dzięki którym mieszkańcy mieli stały dostęp do świeżej wody. W trakcie obfitych opadów, kanały odprowadzały deszczówkę do specjalnych zbiorników. Natomiast w czasie obfitych opadów miasto było chronione przed zalaniem, poprzez system zapór między skałami.
• Nabatejczycy byli świetnymi architektami. W dziedzinie hydrauliki, wodociągów i ogrzewania domostw byli prawdziwymi mistrzami.
  
• Podczas prac wykopaliskowych, Szwajcar Bernard Kolb odkopał wille. Wykazał on, że budowla posiadała system kanalizacji trzypietrowego budynku i co najbardziej zaskakujące, była ona w pełni sprawna.
  
• Skalne miasto Petra w Biblii pojawia się kilkakrotnie pod nazwą Sela. Dla Arabów jest to Wadi Musa, czyli Dolina Mojżesza.
• 40 km na południe od Petry znajduje się góra Hor (ar. Jebel Haroun). To tu właśnie zmarł biblijny Aaron, starszy brat Mojżesza. Do dziś istnieje tam grób uznawany przez tradycję za grób Aarona.